Μου είπαν: «Κόψε το θηλασμό για να δεις άσπρη… νύχτα!!!»

Έχουμε φτάσει λοιπόν δέκα μηνών και η κόρη μου εξακολουθεί να μην κοιμάται το βράδυ. Όχι ότι κοιμάται τη μέρα ή κάτι τέτοιο! Απλά μάλλον πιστεύει ότι ο βραδινός ύπνος και γενικότερα ο ύπνος είναι υπερτιμημένος και τελείως χαμένος χρόνος.

Η απανταχού συμβουλή από τις περισσότερες μανούλες ήταν ότι το μωρό δεν χορταίνει πλέον από το γάλα μου και θα πρέπει αν όχι να της κόψω το θηλασμό, να τις δίνω τουλάχιστον συμπλήρωμα. Και επειδή εγώ όπως έχω ήδη αναφέρει, δοκιμάζω τα πάντα, είπα να το προσπαθήσω. Και η εβδομάδα των παθών ξεκίνησε…

Για συμπλήρωμα δεν το συζητάμε καν. Σιγά μην δεχόταν το μωρό να συνεχίσει να πίνει γάλα από το μπιμπερό, όταν πριν από δυο λεπτά έπινε από ένα ζουμερό στηθάκι. Ούτε καν! Οπότε ξεχάσαμε αυτήν την πιθανότητα. Άρα ξεκινάμε τον απογαλακτισμό.

Πώς όμως πείθεις ένα μωράκι που θηλάζει δέκα μήνες, να δεχτεί το μπιμπερό; 

Συμβουλή 1^η: Άστο να πεινάσει.

Το λυπήθηκε η ψυχούλα μου να το ακούω να κλαίει και να σκέφτομαι ότι εγώ, η άκαρδη μάνα, έχω αφήσει το μωρό μου χωρίς καθόλου φαγητό τόσες ώρες. 13 ώρες νηστικιά και μπιμπερό δεν πήρε.  

Συμβουλή 2^η: Άσε κάποιον άλλον να το ταΐσει.

Λένε ότι ακόμα και αν δεν είσαι στο ίδιο δωμάτιο, το μωρό μπορεί να μυρίσει το γάλα της μαμάς. Ετοίμασα λοιπόν το μπιμπερό, το έδωσα στον άντρα μου και βγήκα από το σπίτι. Το κλάμα της ακουγόταν μέχρι έξω… 15 λεπτά μετά και μπιμπερό δεν πήρε.

Συμβουλή 3^η: Δοκίμασε άλλη θηλή.

Άλλαξα από μία τρύπα σε δύο, σε τέσσερις ακόμα και σε καουτσούκ. 20 ευρώ μετά και μπιμπερό δεν πήρε.

Συμβουλή 4^η: Δοκίμασε να βάλεις δικό σου γάλα στο μπιμπερό.

Πήρα το θήλαστρο, κλάτσα – κλούτσα, κλάτσα – κλούτσα, έβγαλα 50ml και προσπάθησα ξανά. Θα παραβλέψω τους πόνους στο στήθος από το θήλαστρο και θα πω μόνο ότι, 4 προσπάθειες μετά και μπιμπερό δεν πήρε.

Συμβουλή 5^η: Δοκίμασε τα ποτηράκια

Τα εκπαιδευτικά ποτηράκια δεν είχαν αποτέλεσμα. Τα κανονικά ποτηράκια όμως είχαν! Της μικρής της άρεσε να πίνει το γάλα της σαν τη μαμά σε κούπα! Βεβαιώθηκα ότι το πρόβλημα δεν ήταν στο γάλα, αλλά στη μέθοδο. Δυστυχώς, το μισό γάλα έπεφτε πάνω της οπότε δεν ήταν βολική λύση.

Συμβουλή 6^η: Δοκίμασε με κουταλάκι

Της έβαλα το γάλα σε ένα μπολάκι, έσπασα και μερικά μπισκότα από τα δικά της μέσα, πήρα ένα κουταλάκι και την έβαλα στο καρεκλάκι της με τη σαλιάρα. Κουταλίτσα – κουταλίτσα εξαφανίστηκε το γαλατάκι!!! Την άλλη μέρα λιγότερα μπισκότα. Ξανά τα ίδια. Μέχρι που σταματήσαμε τα μπισκότα τελείως και αδειάζαμε το μπολάκι. Μας έπαιρνε όμως περίπου μισή ώρα με το κουταλάκι άρα ούτε αυτή ήταν και η πιο βολική λύση.        

Συμβουλή 7^η: Δοκίμασε την ίδια μάρκα μπιμπερό – πιπίλα

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια, και αφού είχα περάσει ώρες του Θεού να διαβάζω συμβουλές στο ίντερνετ, δοκιμάσαμε να της πάρουμε ένα πλαστικό μπιμπερό, με θηλή της ίδιας μάρκας με αυτή που είναι οι πιπίλες της και Ω! Θαύμα! Το πήρε χωρίς δεύτερη σκέψη!!!

Εγώ, η ευτυχισμένη μανούλα, σκέφτηκα ότι αφού πλέον πίνει όσο γάλα θέλει από το μπιμπερό και χορταίνει, θα χορτάσω και εγώ πλέον ύπνο!!! Και η εβδομάδα των παθών τελείωσε. Τελείωσε;;;

Δύο εβδομάδες μπιμπερό μετά και ακόμα να κοιμηθούμε… 

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Καλό μήνα!!!  

Μην κρίνεις ίνα μην κριθείς!

Θυμάμαι τον εαυτό μου σε π.μ. (προ μωρού) εποχές, να βλέπω φιλενάδες με μωρά, ή ακόμα και άγνωστες μαμάδες σε δημόσιους χώρους, να παλεύουν με τα θηριάκια τους και απεγνωσμένες να τσιρίζουν και να τα κυνηγάνε. Παρατηρούσα τις συμπεριφορές τους, άκουγα τί τραβάνε, τις έκρινα και πολλές φορές τις κατέκρινα και σκεφτόμουν από μέσα μου: "Ακούς Πέγκυ; Εσύ ΠΟΤΕ δεν θα το κάνεις αυτό. ΠΟΤΕ δεν θα φέρεις το μωρό στο κρεβάτι σου. ΠΟΤΕ δεν θα το κοιμήσεις αγκαλιά. Θα το αφήσεις να κλάψει. Δεν θα πάθει τίποτα."

Αχαχαχα... Γέλασα πάλι... Τα θυμήθηκα πριν από λίγο που είχα πάρει αγκαλιά τη μικρή μου και προσπαθούσα να την κοιμήσω. Ω ναι! Την κοιμίζω αγκαλιά... Και για τρεις μήνες, κοιμόμασταν μαζί. Στο κρεβάτι μας. Ο μπαμπάς, το μωρό και εγώ. Είχαμε φτιάξει το τέλειο παιδικό δωμάτιο για να καλωσορίσουμε το μωράκι μας, αλλά ήταν άδειο!

Παράξενα γυρίσματα που έχει η ζωή ε; Αυτά που έλεγα ΠΟΤΕ, τα λούζομαι ένα - ένα. Διότι πολύ απλά, μετά από τέσσερις μέρες σερί αϋπνίας, όταν πλέον έχεις χάσει κάθε αίσθηση της μέρας και της νύχτας, αφήνεις το μωρό να κοιμηθεί όχι μόνο στο κρεβάτι σου, αλλά και πάνω στο κεφάλι σου. Και ναι, είχα δοκιμάσει τα πάντα. Και ήχους λευκών συσκευών, απορροφητήρα, πιστολάκι για τα μαλλιά, νανουρίσματα, καρουσέλ, βόλτα με το καρότσι... Τα πάντα.

Έχω ήδη αναιρέσει πολλά από αυτά που σκεφτόμουν για τον τρόπο που θα μεγαλώνα τη μικρή μου. Έχω μετανιώσει για όλες εκείνες τις μαμαδούλες που κατέκρινα. Αλήθεια, ποια ήμουν εγώ που τόλμησα να τις κρίνω; Ντρέπομαι για λογαριασμό μου.

Προς γνώση και συμμόρφωση λοιπόν. 

Να δω τί θα γίνει όταν θα έρθει η ώρα του: "Εγώ δεν θα αφήσω την κόρη μου να βγει με αγόρι μέχρι τουλάχιστον τα 16!"... Περαστικά μου!

Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι σε όλους και όλες!!! Καλές βουτιές στα ζουζούνια μας!!!